Maziarz Danuta Urodzona w 1958 roku w Mielcu. Tutaj ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. M. Kopernika. Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, z tytułem magistra rehabilitacji ruchowej.

Obecnie emerytowana nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 3 w Mielcu, szczęśliwa żona, mama i babcia.

Uważa, że emerytura to świetny czas na rozwijanie swoich zainteresowań i pasji. Lubi aktywny tryb życia, ciekawe podróże, fotografowanie i spektakle muzyczne. Zachwyca ją bezmiar wszechświata i jego Stwórca. 

Od 2020 roku jest członkiem Mieleckiej Grupy Literackiej SŁOWO TMZM. Pisze, publikuje i bierze udział w projektach realizowanych w tej grupie i poza nią.

Wielokrotna laureatka konkursów literackich. W 2020 roku zdobyła I miejsce w Ogólnopolskim Konkursie o św. Janie Pawle II „Co powiedzieć chciałeś, kiedy w oknie stałeś…”(forma literacka dla dorosłych). Uczestniczyła w ogólnopolskim wydarzeniu literackim „Narodowe czytanie 2022”. Jest trzykrotną laureatką konkursu „(nie)Odkryta ziemia mielecka. Nagroda artystyczna im. Marii Błażków” (2021, 2022, 2023); laureatką „Konkursu literacko – poetyckiego dla seniorów” – Senioralia 2022 i konkursu fotograficznego: „Szukanie historii. Tropami zabytków językowych Mielca” (2022); Laureatka XIII i XIV Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego „Na skrzydłach Dedala” – Mielec 2023 i 2024; Konkursu poetyckiego dla seniorów pn. „Konkurs jednego wiersza dla seniorów” (2024); Wyróżniona w XXXI edycji Międzynarodowych Spotkań Poetów „Wrzeciono 2025” w Nowej Sarzynie.

Jej wiersze ukazały się w almanachach: „W przestrzeniach wyobraźni”, „Pozwólmy mówić słowom”, „Na fali słowa”, w „Almanachach Poetyckich 30, 31 i 32 Doroczne Spotkanie Poetów – Przemyśl 2024, 2025 i 2026”, w Almanachu XXXI Międzynarodowych Spotkań Poetów „Wrzeciono 2025” oraz w Almanachu 20-lecia MGL SŁOWO „W ogrodzie słów” (2026). Jest autorką dwóch tomików poezji: „Z nurtem czasu” (2024) i „Życiem pisane” (2026). Wchodzi w skład zespołu redakcyjnego pisma Parafii MBNP w Mielcu: „IKONA”.

W 2026 roku wyróżniona odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Wyścig
Młodość z czasem się ściga
na skróty
niecierpliwie
szybko, szybciej, najszybciej
namiętnie
żarliwie.
Uczucia jak strugi deszczu
kapią z rzęs parasoli
śmiech zmieszany ze łzami
raz śmieszy
raz boli.
Młodość z czasem się ściga
goni, biegnie, zdobywa
czasem z czasem flirtuje
chmur dotyka
żartuje.
Z czasem czas jakby szybszy
choć niedościgniony
w swej skrupulatności
kiedy metę przekracza
nie ma z nim młodości.

Młodość trwać może wiecznie 
tylko we Wieczności.

Drugi człowiek
Niezgłębiona jest tajemnica
drugiego człowieka
Widzimy go
lecz nie przenikamy
Słyszymy
choć nie do końca
i nie z pewnością
Nigdy nie wiemy
gdzie jest oryginał
na zewnątrz
czy w środku
w obrazie
czy w sercu
w pozorach
czy w rzeczywistości
Stwórca nie przeszkadza
pozwala błądzić w interpretacjach
zadziwia mistrzostwem zawiłości
kolorytem uczuć i odczuć

Drugi człowiek
Studnia bez dna.


POTOMKOWIE DEDALA
Nogi stąpają po ziemi
a głowa
pełna ikarowego zachwytu
snuje nowe plany.
Potomkowie Dedala
unoszą się wysoko
wyżej, jeszcze wyżej
przekraczając granice niemożliwego.

Uwolnieni od grawitacji
zamknięci
w statkach powietrznych.
Wolni
a jednak ograniczeni.
Zdobywcy kosmosu
uzależnieni od tlenu.

Trudno balansować
między Dedalem a Ikarem
między granicami
bezpieczeństwa i poznania.
Wznieść się ponad rutynę
nie ignorując linii rozsądku.

Potomkowie Dedala
zamknięci
w statkach kosmicznych
uwieczniają w kadrze
marzenia Ikara.
Inspirują
nowych Odkrywców
gotowych zaryzykować wszystko
nie mając gwarancji na nic.

Poszukiwacze wolności doskonałej.